تاریخچه طراحی داخلی

طراحی-داخلی

طراحی داخلی

هنر طراحی داخلی شامل چیدمان تمام اشیا ثابت، متحرک و زینتی می شود که در‌کنار هم فضای داخلی محل زندگی انسان را تشکیل می‌دهند. جالب است بدانید اکثر آن چه امروزه در موزه ها به عنوان اشیا هنری نگهداری می شوند، در گذشته جزوی از اثاث معمولی خانه ها بوده اند. تابلوهای نقاشی معمولا بر اساس سایز و گاهی موضوع، به نقاشانی که در جنبه های دیگر هنری مثل ساخت وسایل کاربردی یا زینتی منرل نیز فعال بوده اند، سفارش داده می شد. مجسمه سازان سنگی و برنزی معمولا زرگرانی فعال در زمینه ی ساخت انواع زیورآلات فلزی بوده اند. هنرمندان مهم تر معمولا کارگاه های مستقل با چند دستیار و کارآموز داشتند و گاهی پروژه های مشترک انجام می دادند. همچنین بسیاری از معماران کار طراحی داخلی را نیز با انواع مبلمان، سفال، چینی، نقره، قالی و پرده های مختلف انجام می دادند. نقاشی ها معمولا به صورت قفسه ای قاب می شدند تا در یک حالت خاص از جایی مثل پشت در آویزان شوند. نقاشی های دیواری نیز استفاده های متنوعی داشتند: در دوره ی باروک قرن ۱۷ از نقاشی های دیواری به عنوان وسیله ای برای بزرگ تر نشان دادن فضا استفاده می شد، به این روش که نقاشی به صورت ادامه ای از امتداد دیوار و فضای داخلی کشیده می شد. از آینه ها نیز به همین منظور استفاده می شد.

طراحی-داخلی

استفاده ی عمدی از عتیقه جات و اشیا قدیمی در بیشتر دوره ها معمول نبوده است. به طور کل، وقتی یک منزل قدیمی تغییر دکور می داد تا به روز تر باشد، اشیا و آثار قدیمی و مربوط به دوره های قبل به اتاق های کم اهمیت تر انتقال داده می شدند. به این صورت خیلی از عتیقه جات حفظ می شدند. از زمان های خیلی دور بازارهای هنری به نیت فروش هم آثار جدید و هم عتیقه وجود داشته اند، ولی فروش آثار قدیمی به نقاشی های هنرمندان محبوب و زیور آلات، محدود بوده است.

فقط در تاریخ جدیدتر و اخیر است که دکور داخلی خانه ای به جز خانه ی ثروتمندان و مقام ها مورد بررسی واقع می شود. همچنین جمع آوری اثاث و لوازم گذشته ها و تحقیق علمی فردی روی آن ها توسط موزه ها و گالری ها، رخدادی تازه و جدید است. هرچند تفکیک این اشیا در گالری ها به سوتفاهماتی در زمینه ی کاربرد اصلی آن ها ختم شده است و در واقع جدا کردن آن ها به دسته ی هنرهای زیبا و هنرهای صنعتی و دکوری، کاربرد آن ها را حتی مبهم تر از قبل هم کرده است.

نگرش فعلی نسبت به آثار، تا حدودی از ترویج کلکسیون جمع کردن های تخصصی از دهه ۱۸۴۰ به بعد ریشه می گیرد. مثلا لوازم چینی و نقره دیگر استفاده قبلی خود را ندارند و به جای آن به عنوان اشیا ارزشمند در کابینت ها و بوفه ها نگهداری می شوند. همین طورمجسمه های چینی کوچک مایسنی، که در گذشته بخشی از چیدمان میز غذا بوده اند، امروزه بسیار ارزشمند تر از این محسوب میشوند که استفاده شوند.

مفهوم طراحی داخلی در تاریخ بعد از رواج کشاورزی و زندگی ثابت در یک مکان بوجود آمده است؛ زیرا چادرهای عشایر و مهاجران قابلیت تزئین یا پرکردن با اثاث نداشته است. البته بین عشایران آسیای مرکزی، استفاده از قالی و قالیچه در کف چادر برای تزئین و ایجاد راحتی هنگام نشستن و خواب مرسوم بوده است، و تا به امروز هم هنر اصلی مردم این مناطق باقی مانده است. قدیمی ترین قالی های عشایری پیدا شده، مربوط به قرن ۵ قبل از میلاد در مرکز مغولستان بوده اند. ولی محققان معتقدند طرح های هندسی سنگی یافت شده از قرن ۷ قبل از میلاد در آشور، از قالی های مربوط به آن زمان یا حتی قدیمی تر الهام گرفته اند.

نقاشی هایی بر‌دیوار غارهای شکارچیان از ۲۰۰۰۰ سال پیش موجود است، ولی این نقاشی ها پیشکش هایی به درگاه خدایان یا عبادت بوده اند و جنبه ی تزئینی نداشته اند. همچنین هیچ اثری از اثاث متحرک در این غارها یافت نشده است.

انسان های اولیه

هرچند بررسی سبک زندگی قبایل ناشناخته ی امروزی گاهی به شناخت ریشه ی تاریخی یک سری رفتارها کمک می کند، وجود هنر ودکوراسیون در این جوامع آن قدر کمرنگ است که نمی تواند به شفاف سازی پیدایش طراحی داخلی کمکی کند. در این گونه جوامع هیچ نشانه ی واضحی از روند پیدایش سبک ها آن طور که در اروپا یافت می شود، دیده نمی شود؛ مگر در جوامعی چون تمدن قدیم آمریکای جنوبی و فرهنگ بنین آفریقا که به سختی می توان آن ها را جزو قبایل اولیه نامید. با این حال حتی فقیر ترین و ابتدایی ترین مردم هم زمانی را به ساخت اشیایی که موجب شادی آن ها می شوند اختصاص می دهند، و این اشیا معمولا تزئینی و دکوری هستند. نقاشی های اولیه، مانند نقاشی های روی سفال های سرخپوستان پوئبلو، معمولا از طرح های انتزاعی تشکیل می شده اند. مبلمانی مانند چهارپایه های چوبی هم معمولا کنده کاری های زینتی داشته اند. سبدها، قایق های چوبی و سفال ها نیز با طرح های هندسی انتزاعی با تاکید بر تقارن تزئین می شده اند. از آن جا که اکثر این طرح ها (مخصوصا طرح های استفاده شده در سبدها و پارچه) شباهتی به طرح های موجود در طبیعت ندارند، می توان نتیجه گرفت احتمالا از طریقه ی ساخت همان اشیا الهام می گرفته اند.

اشیایی که ساخت آن کم و بیش از طبیعت الهام می گرفته معمولا کاربرد جادویی و خرافه داشته اند، به طور مثال مجسمه های حیوانات شانس موفقیت در شکار را بالاتر می برده اند. البته حتی انتزاعی و هندسی ترین طرح ها هم مفهومی سمبولیک داشته اند که با دانستن رموز می توان فهمید، و معمولا پیامی جادویی در آن ها پنهان بوده است. در این زمان ها اشیا کمی بدون داشتن معنا و مفهومی خاص ساخته می شدند و پیدا کردن شیئی که صرفا بخاطر علاقه ی سازنده ساخته شده باشد، بسیار سخت است.

ریشه ی طراحی داخلی در عتیقه جات اروپایی

حفاری ها در مصر‌ و بین النهرین نشان می دهند که اولین نمونه های مبلمان شامل سطوحی بوده که با آجر چیده می شده اند و پس ازپوشاندن با پارچه یا پوست حیوانات به عنوان میز، صندلی یا تخت به کار می رفته اند. همچنین شواهد قوی نشان می دهد که دیوارها رنگ می شده و در ساختمان های مهمتر با نقاشی های دیواری تزئین می شده اند. اثاث با قابلیت جابجایی، اولین بار در مساکن مقامات و قصرها یا مکان های عمومی استفاده شده اند. از روی نقاشی های دیواری، مجسمه ها و نقاشی های سفالی می توان فهمیدکه مبلمان قدمت تاریخی دارند. اشیایی مانند تخت، صندلی، میز و صندوق مربوط به ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد در مقبره های تاریخی مصریان کشف شده اند، و اولین نشانه های طراحی داخلی نیز مثل پایه هایی به شکل گاو وحشی و شیر برای تخت ها، در همین اشیا دیده شده است. پس از این نقطه ی تاریخ است که می توان طراحی داخلی را ردیابی کرد.

    پاسخ دهید

    آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند*